ดีแล้วที่ตื่นเต้นเวลาขึ้นพูดบนเวที

nervous

“ในโลกนี้มีนักพูดอยู่สองแบบ: 1.นักพูดที่ประหม่า 2.นักพูดที่โกหก” – มาร์ค ทเวน (นักเขียนชาวอเมริกัน)

ถ้าคุณสงสัยว่าทำไมขึ้นพูดมาก็บ่อย แต่ทำไมไม่หายประหม่า ไม่หายตื่นเต้นซะที เลิกสงสัย เลิกสนใจได้เลยค่ะ มันไม่หายไปหรอก! ที่สำคัญดีแล้วที่มันไม่หายไป จีน่าลองกับตัวเอง ฝึกพูดเกือบทุกวันมาพักใหญ่ อยากทดสอบดูว่ามันจะหายตื่นเต้นรึเปล่า ปรากฎว่า ยังตื่นเต้นอยู่ตลอด! ลองหาอ่านบทความต่างๆพบว่านักพูดหลายคนแนะนำว่า ให้เปลี่ยนมุมมองใหม่ดู แทนที่จะบังคับตัวเองว่าอย่าตื่นเต้นๆ ให้เปลี่ยนเป็นยอมรับว่าเราตื่นเต้นนะแต่เราควบคุมมันได้ และให้มองว่าการตื่นเต้นนี่แหละดี ทำให้เรามีพลังและกระตือรือร้นในการพูดมากขึ้น ถ้าเราไม่ตื่นเต้นเลย เราก็เนือยๆ เซ็งๆ ผู้ฟังก็จะเบื่อๆ เหนื่อยๆ หลับๆ…

ฉะนั้นจีน่าไม่อยากให้คิดว่าเราต้องกำจัดความตื่นเต้นให้หมดไป แต่อยากให้ฝึกนำความตื่นเต้นมาเป็นพลัง ให้เหมือนกับนักร้องเพลงร็อคที่กระโดดขึ้นเวทีพร้อมกับความตื่นเต้นเร้าใจ Let’s rock!