วิธีเอาตัวรอดเวลาลืมบทกลางอากาศ

blankout

เรื่องที่จีน่ากลัวอันดับต้นๆเวลาขึ้นพูดก็คือ…กลัวลืมบทค่ะ เค้าเรียกว่าเกิดอาการ Blank out! ลืมบทกลางอากาศ หัวสมองตีบตันกระทันหัน จีน่าเคยเป็นมาแล้ว 2-3 ครั้ง วันนี้มาแชร์ให้ฟังว่าถ้าเพื่อนๆ เกิดอาการแบบนี้ เราจะเอาตัวรอดยังไงได้บ้าง!

1) ซื้อเวลาด้วยการทวนประโยคก่อนหน้าค่ะ เช่น คณะผู้บริหารจัดงานนี้ขึ้นมาเพื่อแสดงถึงวิสัยทัศน์และแนวทางในการพัฒนาองค์กรของเรา…(กรี๊ด ลืมบท) ลองใช้วิธีทวนค่ะ วิสัยทัศน์สำหรับการพัฒนาองค์กรนี่ ถือว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมากๆเลยนะคะ (ในขณะที่ทวนไป ก็นึกไปด้วยว่าประเด็นถัดไปคืออะไร ถ้ามีสติพอการซื้อเวลาสามารถช่วยให้เรานึกออกได้ หรือไม่ก็เหลือบตาไปดูสคริปต์แบบเนียนๆได้ค่ะ)

2) ให้ผู้ฟังหรือคนดูช่วย เช่น คณะผู้บริหารจัดงานนี้ขึ้นมาเพื่อแสดงถึงวิสัยทัศน์และแนวทางในการพัฒนาองค์กรของเรา…(กรี๊ด ลืมบท) ใช้เทคนิคให้ผู้ฟังช่วยเลยค่ะ มีใครในที่นี้คิดว่าวิสัยทัศน์ของการพัฒนาองค์กรของเราเป็นสิ่งสำคัญบ้างคะ? (พูดไปก็นึกบทไปด้วย) ถ้ายังนึกไม่ออกอีกก็ถามอีก! แล้วมีใครในที่นี้อยากฟังวิสัยทัศน์จากผู้บริหารของเราบ้าง ขอเสียงปรบมือหน่อยค่ะ (ให้ผู้ฟังช่วยนี่ ซื้อเวลาได้พอสมควรเลยทีเดียว อิอิ)

3) กรณีที่ไม่สามารถเอาสคริปต์ขึ้นไปบนเวทีได้ ขอให้จำ เป็นข้อๆ (Bullet point) เพราะถ้าท่องเป็นคำๆ เวลาลืมบท อาจจะไปไม่ถูกเลยจริงๆ แต่ถ้าจำ เป็นข้อๆ เวลาลืมบทแบบกู่ไม่กลับ จีน่าจะข้ามหัวข้อนั้นไปเลย แล้วพูดหัวข้อถัดไป ยังไงก็ดีกว่าปล่อยให้ Dead air ค่ะ แล้วพอเราพูดๆไป เกิดนึกขึ้นได้ ก็ค่อยพูดหัวข้อนั้นค่ะ

ผู้ฟังเค้าไม่ได้เห็นสคริปต์เรา เค้าไม่รู้หรอกค่ะว่าเราลืมบท ขอให้เราแก้ไขสถานการณ์และยังโชว์ความมั่นใจตลอดเวลาที่พูด รับรองค่ะ ว่าเราจะผ่านสถานการณ์ลืมบทไปได้อย่างสง่าผ่าเผย ถ้าอยากรู้ว่าเทคนิคนี้เวิร์คหรือไม่เวิร์ค คราวหน้าเพื่อนๆลองลืมบทดูนะคร๊าาา!