ป๊อปคอร์นเกี่ยวอะไรกับการพูด?

popcorn-sfw

มันทั้งหอม อร่อย และเคี้ยวมันส์ แต่มันเกี่ยวอะไรกับการพูด!? (ใบ้ให้: ไม่ใช่ทำให้คอแห้งนะคะ!)

มีการศึกษาเปรียบเทียบคน 2 กลุ่ม…

กลุ่มแรก กินป๊อปคอร์นเป็นประจำ

กลุ่มที่สอง นานๆกินที

หลังจากนั้นเอาป๊อปคอร์นที่คั่วใหม่ๆร้อนๆ มาปนกับป๊อปคอร์นที่ค้างคืนมาเป็นสัปดาห์ เย็นชืด มีกลิ่นหืนๆ

แล้วดูว่าทั้ง 2 กลุ่มจะมีพฤติกรรมการกินป๊อปคอร์นยังไงกันบ้าง?

ผลปรากฎว่า…

กลุ่มที่นานๆกินที เค้าจะเลือกกินเฉพาะป๊อปคอร์นที่สดใหม่!

ส่วนกลุ่มที่กินประจำๆ กลับไม่สนใจ นั่งกินของเก่าของใหม่ปนกันไปเลย (โอ้ ไม่น่าเชื่อ!)

แต่ที่น่าสนใจกว่านั้น!!

ต่อมา เค้าบังคบให้กลุ่มที่กินป๊อปคอร์นประจำ ใช้มือข้างที่ไม่ถนัดในการหยิบป๊อปคอร์น

ผลปรากฎว่า…

จากที่เคยไม่ใส่ใจ พอใช้มือข้างที่ไม่ถนัด กลับเลือกหยิบกินเฉพาะป๊อปคอร์นที่คั่วสดใหม่เท่านั้น!

นี่เป็นการทดลองที่จีน่าอ่านเจอในหนังสือ ผู้นำสมอง ใครๆก็เป็นได้ เขียนโดย ดร.ธัญ ธำรงดาราสวัสดิ์ แต่เรื่องนี้เกี่ยวยังไงกับการพูดและการนำเสนอ?

ศาสตร์ของสมอง บอกไว้ว่า สมองมันขึ้เกียจ มันชอบเซฟพลังงาน เวลาเราทำอะไรเหมือนเดิม ซ้ำๆ นานๆ

สมองจะประมวลผลว่ามันไม่ต้องออกแรงอะไรมาก มันจะหันไปปล่อยพลังงานกับเรื่องอื่นดีกว่า

เหมือนกับเวลาเราแปรงฟันหรือขับรถกลับบ้าน สมองเราก็ไม่ได้ทำงานอะไรมาก

แต่ถ้าเราออกจากพฤติกรรมเดิมๆ เช่น ใช้มือที่ไม่ถนัดหยิบป๊อปคอร์น มันจะเป็นการบังคับให้สมองทำงานว่า เฮ้ย!! ป๊อปคอร์นมี 2 แบบนะ ความอร่อยก็ต่างกัน เราต้องเลือกที่อร่อยๆสิ!!

การออกไปพูดหรือพรีเซนต์ที่ใช้วิธีการซ้ำๆเดิมๆก็เช่นกันค่ะ

เราสามารถเอาตัวรอดได้ คนฟังรับรู้ได้ว่าเราพรีเซนต์ดี พรีเซนต์โอเค

แต่ถ้าคุณอยากได้ ผลลัพธ์แบบว้าวๆๆๆๆ

ต้อง! ขอย้ำนะคะว่าต้อง!!! ต้องออกมาจากการพูดสไตล์เดิมๆ คำพูดเดิมๆ มุขเดิมๆ!

แล้วคนที่พรีเซนต์ได้อยู่แล้ว จะกลายเป็นคนที่พรีเซนต์แบบ ไม่ฟังไม่ได้แล้ววววววว!!